Duże zapotrzebowanie na miejsce i nakłady
Oddzielna stacja hydrolizy i niezależny fermentor wymagają dodatkowych fundamentów, zbiorników, rurociągów i wyposażenia.
Kompaktowe rozwiązanie techniczne dla instalacji bioenergetycznych
Reaktor łączy centralny zbiornik hydrolizy z otaczającym fermentorem beztlenowym, fermentorem wtórnym lub magazynem pofermentu. Etapy procesu pozostają przestrzennie oddzielone, lecz wykorzystują wspólne funkcje konstrukcyjne, cieplne i gazowe.
Problem wyjściowy
Oddzielna stacja hydrolizy i niezależny fermentor wymagają dodatkowych fundamentów, zbiorników, rurociągów i wyposażenia.
Hydroliza i fermentacja wymagają różnych stabilnych poziomów temperatury. Oddzielne systemy grzewcze zwiększają koszty, konserwację i zużycie energii.
Gazy z hydrolizy mogą zawierać tlen, wodór i pary krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Niewłaściwe odprowadzenie oznacza utratę potencjału energetycznego i procesowego.
Istniejące fermentory lub otwarte magazyny pofermentu często można przekształcić w wydajne, gazoszczelne etapy procesu tylko przy znacznym nakładzie budowlanym.
Zasada działania
Odporny na korozję zbiornik hydrolizy jest umieszczony centralnie w większym zbiorniku fermentacyjnym. Oba etapy pozostają oddzielone materiałowo i biologicznie.
Dozowane doprowadzanie powietrza lub tlenu przez lance powietrzne albo przez wir wytwarzany przez mieszadło centralne umożliwia hydrolizę dostosowaną do potrzeb.
Ściana zbiornika hydrolizy jest częściowo wykonana jako powierzchnia grzewcza z przepływem gorącej wody. Ogrzewa hydrolizę i jednocześnie przekazuje ciepło do otaczającego fermentora.
Gazy z hydrolizy zawierające tlen są kierowane do przestrzeni gazowej otaczającego fermentora. Tlen może wspierać biologiczne wiązanie siarkowodoru, a wodór i pary kwasów tłuszczowych mogą przyczyniać się do dalszej produkcji biogazu.
Otaczający zbiornik może pracować jako fermentor główny, fermentor wtórny albo ogrzewany i gazoszczelny magazyn pofermentu.
Przy co najmniej dwóch aparatach hydroliza i fermentacja mogą być prowadzone naprzemiennie w trybie okresowym. Umożliwia to określone czasy hydrolizy, dłuższy minimalny czas retencji beztlenowej i higienizację termofilową.
Cechy konstrukcyjne
Centralna strefa reakcji jest wykonana z materiałów odpornych na kwaśne i zawierające tlen warunki hydrolizy.
Zbiornik hydrolizy może jednocześnie pełnić funkcję centralnej podpory dla sztywnego dachu lub konstrukcji membrany magazynu gazu.
Tuleje zanurzeniowe dla urządzeń mieszających umożliwiają wymianę lub konserwację bez całkowitego opróżniania stref reakcji przy odpowiedniej eksploatacji.
Rozwiązanie można integrować z nowymi instalacjami albo wykorzystać do modernizacji istniejących fermentorów, fermentorów wtórnych i dotychczas otwartych magazynów pofermentu.
Korzyści dla klienta
Hydroliza i fermentacja są realizowane w jednej wspólnej geometrii zbiorników bez mieszania biologicznych stref reakcji.
Ogrzewana ściana zbiornika hydrolizy jednocześnie reguluje temperaturę otaczającej strefy fermentacyjnej. Oddzielne powierzchnie grzewcze w zbiorniku zewnętrznym mogą być zbędne.
Określona temperatura, napowietrzanie i czas obróbki poprawiają biologiczny rozkład surowców lignocelulozowych i mogą zwiększyć uzysk metanu.
Wstępna hydroliza może zmniejszyć lepkość i skłonność do tworzenia kożucha, przyspieszyć rozkład węgla i chronić etap metanizacji przed nadmiernym zakwaszeniem.
Gazy z hydrolizy nie są odprowadzane bez wykorzystania, lecz włączane do procesu beztlenowego i w razie potrzeby do biologicznego odsiarczania gazu.
Istniejące magazyny pofermentu można wyposażyć w centralny zbiornik hydrolizy, ogrzewanie i gazoszczelne przykrycie, tworząc dodatkowy biologicznie aktywny etap produkcji gazu.
Podstawa techniczna
Przedstawione rozwiązanie techniczne opiera się na europejskim zgłoszeniu patentowym EP 2 982 739 A1. Pojemności zbiorników, powierzchnie grzewcze, ochrona antykorozyjna, system mieszania, prowadzenie gazu i urządzenia bezpieczeństwa muszą być projektowane odpowiednio do projektu, lokalizacji i substratu.
Techniczna ocena projektu