Wypłukiwanie wolno rosnących kultur
W trybie przepływowym wolno rosnące mikroorganizmy odpowiedzialne za trudne do rozkładu składniki włókniste mogą być wypłukiwane z procesu.
Rozwiązanie techniczne dla istniejących i nowych biogazowni
Proces wykorzystuje sprawdzone, w pełni mieszane zbiorniki jako okresowo zamknięte reaktory fermentacji beztlenowej zamiast wyłącznie w ciągłym trybie przepływowym. Określone minimalne czasy obróbki i zachowanie dostosowanych kultur wspierają wykorzystanie włóknistych i niejednorodnych surowców.
Problem wyjściowy
W trybie przepływowym wolno rosnące mikroorganizmy odpowiedzialne za trudne do rozkładu składniki włókniste mogą być wypłukiwane z procesu.
Przepływy skrótowe mogą powodować, że część substratu opuszcza zbiornik znacznie wcześniej, niż wynikałoby to z obliczonego średniego czasu retencji.
Przy zmiennych jakościowo substratach często brakuje trwałej kultury mikroorganizmów dostosowanej do danego etapu procesu i jakości substratu.
Bez określonego minimalnego czasu obróbki termofilowej trudno wykazać skuteczną higienizację całego strumienia pofermentu.
Zasada procesu
Etapy hydrolizy, fermentacji głównej lub wtórnej są wyposażone w co najmniej dwa zbiorniki mieszane. Gdy jeden zbiornik prowadzi obróbkę, drugi może być napełniany lub opróżniany.
Po całkowitym napełnieniu zbiornik nie jest ani zasilany, ani opróżniany przez 5–15 dni. Obróbka ogranicza się do regulacji temperatury i mieszania według potrzeb.
Przed kolejnym napełnieniem zbiornik jest opróżniany tylko do poziomu, przy którym pozostaje co najmniej 20%, a najlepiej około 40% jego zawartości.
Pozostały w zbiorniku substrat zawiera kulturę mikroorganizmów dostosowaną do danego etapu procesu i stanowi aktywne inokulum dla kolejnej partii.
Ponowne napełnianie jest prowadzone tak, aby dzienne obciążenie nie przekraczało 15 kg suchej masy organicznej na metr sześcienny obecnej biomasy.
Fermentacja główna może być prowadzona wsadowo przez co najmniej pięć dni w warunkach mezofilowych. Co najmniej dziesięciodniowa fermentacja wtórna w warunkach termofilowych umożliwia dodatkowo higienizację całego strumienia.
Integracja techniczna
Hydroliza może być prowadzona w sposób ciągły lub również wsadowy. Dwa zbiorniki umożliwiają określone czasy obróbki tlenowej lub półtlenowej.
W pełni mieszane zbiorniki mogą być stosowane w mezofilowym trybie wsadowym z dostosowanymi kulturami i gwarantowanym minimalnym czasem obróbki.
Termofilowa praca wsadowa wspiera dalszy rozkład składników włóknistych, zachowuje wolno rosnące kultury i umożliwia higienizację.
Zbiornik magazynowy za instalacją oddziela pracę wsadową od ciągłej lub dostosowanej do potrzeb separacji pofermentu.
Korzyści dla klienta
Istniejące w pełni mieszane fermentory można technologicznie ulepszyć przez zmianę sposobu pracy bez konieczności stosowania specjalnych konstrukcji.
Pozostawione inokulum zapobiega całkowitemu usunięciu mikroorganizmów dostosowanych do trudno rozkładalnych składników substratu.
Faza wsadowa zapewnia, że cała zawartość zbiornika rzeczywiście przechodzi przewidziany czas obróbki.
Przestrzennie oddzielone etapy procesu i dostosowane kultury mogą poprawić rozkład różnych frakcji organicznych i zwiększyć uzysk biogazu.
Podczas fazy wsadowej mieszanie odbywa się tylko tak intensywnie i często, jak jest to potrzebne do uwalniania gazu i zapobiegania kożuchom.
Co najmniej dziesięciodniowa fermentacja wtórna w warunkach termofilowych może wspierać higienizację całego strumienia i poprawić jakość organicznych nawozów NPKS.
Podstawa techniczna
Przedstawione rozwiązanie techniczne opiera się na niemieckim zgłoszeniu patentowym DE 10 2018 002 883 A1. Liczbę zbiorników, pojemności użytkowe, cykle wsadowe, prowadzenie temperatury, czasy mieszania i obciążenia organiczne należy dostosować do konkretnych substratów i istniejącej konfiguracji instalacji.
Techniczna ocena projektu